αφιερωμένη στο διάλογο του Συνδέσμου Καθαριότητας
Απόσπασμα ομιλίας Προέδρου Συνδέσμου Καθαριότητας στη σημερινή σύσκεψη για τη "Μελέτη Περιβαλλοντικών Επιπτώσεων της Ολοκληρωμένης Διαχείρισης Στερεών Αποβλήτων Νομού Κέρκυρας και του Σχεδιασμού του Συνδέσμου Διαχείρισης Στερεών Αποβλήτων Ν. Κέρκυρας».
Πρώτον , δηλώνω ότι η συνέχεια της διοίκησης, η συνέπεια του πολιτικού λόγου ακόμη και η συνέπεια των κυβερνητικών αποφάσεων που σχετίζονται με τη διαχείριση του περιβάλλοντος, δε μπορεί να βρίσκεται συνεχώς υπό αμφισβήτηση και πνεύμα αντίρρησης.
Είναι πολύ σημαντικό να καταλάβουμε ότι ένας σχεδιασμός πρέπει να ολοκληρώνεται και να έρχεται κατόπιν ένας άλλος, διορθωτικός και βελτιωτικός σχεδιασμός, που να προχωρεί ακόμα περισσότερο και να εξελίσσει προς το καλύτερο τα περιβαλλοντικά ζητήματα.
Σε κάθε περίπτωση, η χώρα και το νησί μας , έχουν υποφέρει πολλές φορές και ακόμα υποφέρουν βλέποντας λαμπρά μισοτελειωμένα έργα, στα οποία άλλαξε ο σχεδιασμός για ακατανόητους λόγους.
Το δεύτερο σημείο που θα ήθελα να τονίσω είναι ότι όταν αναφέρομαι σε σχεδιασμό, μιλάω για δημόσιο διάλογο και διαβούλευση, για σύγκλιση απόψεων και υιοθέτηση των πλειοψηφικών κοινωνικών τάσεων, χωρίς να πνίγεται η όποια μειοψηφία.
Κυρίως όμως αναφέρομαι στη μέγιστη ευθύνη των ειδικών ,των μελετητών και των αναλυτών, που πρέπει να λαμβάνουν υπόψη τους όλα τα διαθέσιμα στοιχεία και τις απαιτήσεις της επιστήμης τους.
Αυτό στοχεύει στο να καλύπτουν οι προτάσεις τους όλες τις απαιτούμενες προδιαγραφές μιας απαιτητικής και δύσκολης συνεργασίας επιστημόνων, όπως είναι τα ζητήματα του περιβάλλοντος.
Είναι πολύ σημαντικό να καταλάβουμε ότι ένας σχεδιασμός πρέπει να ολοκληρώνεται και να έρχεται κατόπιν ένας άλλος, διορθωτικός και βελτιωτικός σχεδιασμός, που να προχωρεί ακόμα περισσότερο και να εξελίσσει προς το καλύτερο τα περιβαλλοντικά ζητήματα.
Σε κάθε περίπτωση, η χώρα και το νησί μας , έχουν υποφέρει πολλές φορές και ακόμα υποφέρουν βλέποντας λαμπρά μισοτελειωμένα έργα, στα οποία άλλαξε ο σχεδιασμός για ακατανόητους λόγους.
Το δεύτερο σημείο που θα ήθελα να τονίσω είναι ότι όταν αναφέρομαι σε σχεδιασμό, μιλάω για δημόσιο διάλογο και διαβούλευση, για σύγκλιση απόψεων και υιοθέτηση των πλειοψηφικών κοινωνικών τάσεων, χωρίς να πνίγεται η όποια μειοψηφία.
Κυρίως όμως αναφέρομαι στη μέγιστη ευθύνη των ειδικών ,των μελετητών και των αναλυτών, που πρέπει να λαμβάνουν υπόψη τους όλα τα διαθέσιμα στοιχεία και τις απαιτήσεις της επιστήμης τους.
Αυτό στοχεύει στο να καλύπτουν οι προτάσεις τους όλες τις απαιτούμενες προδιαγραφές μιας απαιτητικής και δύσκολης συνεργασίας επιστημόνων, όπως είναι τα ζητήματα του περιβάλλοντος.